Αλλεργίες και κατοικίδια

Η Άνοιξη έφτασε και παρά τους περιορισμούς του covid δεν υπάρχει κάτι πιο απολαυστικό από μια βόλτα στη θάλασσα ή μια εξόρμηση στο βουνό με τον τετράποδο φίλο.
Την ίδια όμως περίοδο, με δεδομένη την ευαισθησία του δέρματος των ζώων, εμφανίζεται σε ένα ποσοστό αυτών φαγούρα και έντονος κνησμός. Αυτός αν δεν οφείλεται σε προσβολή από εξωπαράσιτα, που και αυτά αφθονούν από την εαρινή περίοδο κι έπειτα, παραπέμπει σε πιθανή αλλεργική αντίδραση.

Με τον όρο αλλεργία εννοούμε μια αντίδραση υπερευαισθησίας του ανοσοποιητικού συστήματος (μηχανισμός άμυνας) του αλλεργικού ζώου σε ουσίες κατά κανόνα αθώες, οι οποίες δε θα έπρεπε να προκαλούν αντίδραση. Αυτές οι ουσίες ονομάζονται αλλεργιογόνα. Υπεύθυνος γι' αυτή την αντίδραση είναι ο οργανισμός του ζώου.

Οι κυριότερες μορφές αλλεργίας είναι:η αλλεργία σε αντιγόνα του περιβάλλοντος (ατοπία), η αλλεργία σε συστατικά της τροφής (τροφική αλλεργία) και η αλλεργική από ψύλλους δερματίτιδα. Στην τελευταία μπορεί να έχει καταπολεμηθεί με αγωγή ο παρασιτισμός, ωστόσο το πρόβλημα να υφίσταται από το σάλιο του ψύλλου κι ενώ πλέον δε βλέπουμε ψύλλους στο σώμα του ζώου.

Κυρίαρχο σύμπτωμα της αλλεργίας είναι έντονος και επίμονος κνησμός με το πόδι. Το ζώο μπορεί, επίσης, να γλείψει ή να δαγκώσει επίμονα μια περιοχή ή να τρίβεται σε τοίχους και πατώματα. Το δέρμα είναι κόκκινο, ξηρό και ξεφλουδίζει. Πολλές φορές, ιδιαίτερα στις τροφικές αλλεργίες τα ζώα παρουσιάζουν ωτίτιδα. Πιο σπάνια μπορεί να παρατηρηθούν πεπτικές (έμετος, διάρροια) και αναπνευστικές διαταραχές (πταρμός, άσθμα).

Η αλλεργία είναι μια δυναμική κατάσταση. Συνήθως ξεκινά ως εποχική και εντοπισμένη (με συμπτώματα δηλαδή τοπικά σε μια χρονική περίοδο) και καταλήγει μη εποχική και γενικευμένη (συμπτώματα σε όλο το σώμα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους).

Επίσης, συνήθως, πρόκειται για ένα φαινόμενο που προκαλείται από την επίδραση πολλών και διαφορετικών παραγόντων όπως η τροφή και διαφορετικά συστατικά αυτής, η σκόνη, η γύρη, τα ακάρεα, το γρασίδι, οι ψύλλοι κ.α. Έκαστος από αυτούς τους παράγοντες έχει μια συγκεκριμένη και μετρήσιμη επίδραση. Ενδεχόμενη μεμονωμένη επίδραση αυτού, χωρίς τη συνεπίδραση των υπόλοιπων, πιθανό να μην προκαλεί την "έκρηξη" του ανοσοποιητικού συστήματος και την εκδήλωση της αντίδρασης υπερευαισθησίας. Η ταυτόχρονη όμως επίδραση παραγόντων σε συνδυασμό με την αθροιστική τους ισχύ οδηγεί στην υπέρβαση του σημείου εκείνου του οργανισμού που αποτελεί την κόκκινη γραμμή, πέρα από το οποίο "πυροδοτείται" η αντίδραση υπερευαισθησίας.

Για το λόγο αυτό ο ανθρώπινος παράγοντας (κηδεμόνας του ζώου) είναι ουσιώδες να προσπαθεί να απομονώσει όσα από τα αλλεργιογόνα είναι εφικτό και στο μέτρο που αυτό είναι δυνατό, ώστε να μην επιδράσουν στο ζώο. Για παράδειγμα η διασφάλιση ενός καθαρού, χωρίς σκόνη και ακάρεα περιβάλλοντος, η ευλαβική τήρηση των αντιπαρασιτικών πρωτοκόλλων και η χορήγηση ενός σιτηρεσίου σχεδιασμένου για ευαίσθητα δέρματα, πάντα υπό την καθοδήγηση του κτηνιάτρου, κρατούν μακριά παράγοντες που "πυροδοτούν" την αλλεργική αντίδραση.
Η εξατομίκευση και εξειδίκευση των μέτρων για κάθε ζώο θα γίνει από τον κτηνίατρο που είναι ο κατάλληλος να βοηθήσει στη διαχείριση και την αντιμετώπιση της αλλεργίας.

Συντακτική ομάδα Pet City