Επενδύοντας στην κοινωνικοποίηση του σκύλου μου

Η κοινωνικοποίηση των κατοικιδίων, τα τελευταία χρόνια φαίνεται να απασχολεί ολοένα και περισσότερο τους κηδεμόνες σκύλων. Είναι αρκετές οι φορές που συναντάμε σκύλους με τους κηδεμόνες τους, να συμπεριφέρονται φιλικά ή επιθετικά απέναντί μας. Η συμπεριφορά τους είναι αποτέλεσμα παρουσίας ή έλλειψης εκπαίδευσης και κοινωνικοποίησης.

Γνωρίζουμε όμως πραγματικά τι είναι η κοινωνικοποίηση;
Συνήθως ακούγοντας τον συγκεκριμένο όρο αναλογιζόμαστε τις βόλτες και την επαφή του σκύλου με άλλους ανθρώπους ή ζώα. Ωστόσο, πρόκειται για μια πιο ουσιαστική διαδικασία. Η κοινωνικοποίηση αφορά στη διαμόρφωση θετικής και ήρεμης συμπεριφοράς απέναντι σε κάθε ερέθισμα του περιβάλλοντος του κατοικιδίου. Εξαλείφονται έτσι ο φόβος, η επιθετικότητα, η σύγχυση και το στρες.

Στη συγκεκριμένη διαδικασία δεν παίζει ρόλο το φύλο και το μέγεθος του κατοικιδίου. Η ηλικία όμως παίζει καθοριστικό ρόλο. Επιτυχημένη θεωρείται η κοινωνικοποίηση που γίνεται τους πρώτους μήνες ζωής του κουταβιού. Όσο μεγαλύτερος σε ηλικία είναι ο σκύλος, τόσο πιο δύσκολα μπορεί να μάθει να υπακούει και να μην επηρεάζεται από ερεθίσματα ή περισπασμούς. Ένα κουταβάκι αποκτά από νωρίς και σταδιακά εμπειρίες, καθώς έρχεται σε επαφή καθημερινά με άλλους ανθρώπους, διαφορετικούς χώρους και αντικείμενα. Μαθαίνει να διαχειρίζεται κάθε κατάσταση και να αδιαφορεί για έντονα ερεθίσματα - άνθρωποι, ζώα, θόρυβος. Ένας μεγαλύτερος σκύλος μπορεί να κοινωνικοποιηθεί, όμως χρειάζεται πολλή υπομονή, καθοδήγηση από έναν εκπαιδευτή και να γνωρίζουμε ότι δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί πλήρως στα νέα δεδομένα.

Κοινωνικοποίηση στην πράξη

Κάθε κηδεμόνας μπορεί να ασχοληθεί με την κοινωνικοποίηση του σκύλου του, συνίσταται όμως και η συμβολή ενός ειδικού εκπαιδευτή. Μαζί μας θα διαμορφώσει ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα και θα μας ενημερώσει για τους ασφαλείς χώρους που μπορούμε να επισκεφθούμε με το κατοικίδιό μας και ποιοι είναι οι κίνδυνοι.

Επειδή ο σκύλος μας από μόνος του δεν μπορεί να πειθαρχήσει και να κατανοήσει ποια συμπεριφορά είναι κάθε φορά η σωστή, θα πρέπει να προσέχουμε τα εξής:
• Δεν αφήνουμε τον σκύλο μας χωρίς εποπτεία να αλληλεπιδρά ανεξέλεγκτα με άλλους σκύλους -να γαβγίζει, να δαγκώνει ή να γρυλίζει. Αυτή η τακτική περισσότερο ενισχύει την αρνητική συμπεριφορά παρά τη θετική.
• Απομακρύνουμε τον σκύλο μας από σκύλους που προσπαθούν να του επιβληθούν ή το αντίθετο.
• Δεν αφήνουμε τους περαστικούς να χαϊδεύουν, να ταΐζουν ή να παίζουν με το σκύλο μας.
• Δεν τον αφήνουμε να μυρίζει και να γλύφει ότι βρει στο δρόμο του

• Δεν τον εκθέτουμε απότομα και επανειλημμένως σε ερεθίσματα που δεν μπορεί να διαχειριστεί, προκειμένου να το ξεπεράσει.

• Αποφεύγουμε να τραβάμε απότομα το λουρί του για να τον απομακρύνουμε, γιατί κάτι τέτοιο μπορεί να τον κάνει περισσότερο ευερέθιστο.

• Προτιμούμε τη συναναστροφή του με σκύλους του αντίθετου φύλου. Αν ανήκουν στο ίδιο φύλο μπορούν να έρθουν σε επαφή μόνο αν είναι ηλικιακά μικρά, ώστε να μην προσπαθήσει το μεγαλύτερο να επιβληθεί στο άλλο.

Αξίζει να επενδύσετε λοιπόν στην κοινωνικοποίηση του πιστού σας φίλου για να δημιουργήστε έναν ισορροπημένο χαρακτήρα αλλά και μία ισχυρή σχέση μεταξύ σας.

Συντακτική ομάδα Pet City