Προστατεύστε το σκύλο σας από τα τσιμπούρια το καλοκαίρι!

Οι κρότωνες ή κοινώς τσιμπούρια, αποτελούν πονοκέφαλο για τους κηδεμόνες σκύλων, ιδιαίτερα κατά τους ζεστούς μήνες του χρόνου. Τα αιμομυζητικά αυτά παράσιτα, πέραν της ενόχλησης, του κνησμού και της ενοφθάλμισης μικροβίων στο σημείο του τσιμπήματος, μπορούν να γίνουν και η «γέφυρα» μετάδοσης σοβαρών ασθενειών στους τετράποδους φίλους μας. Κάποιες από αυτές είναι η ερλιχίωση, η αναπλάσμωση, η πιροπλάσμωση και η νόσος του Lyme, ασθένειες οι οποίες αν αφεθούν χωρίς θεραπεία μπορούν να αποβούν μοιραίες. Η τελευταία εξ αυτών μάλιστα, αποτελεί απειλή και για τον ίδιο τον άνθρωπο, όπως άλλωστε και ο παρασιτισμός από κρότωνες κάθ’ αυτός, μιας και το παράσιτο δεν παρουσιάζει ειδκότητα ξενιστή. Γίνεται λοιπόν κατανοητή η αναγκαιότητα πρόληψης, αλλά και θεραπείας του παρασιτισμού από τα εν λόγω αραχνοειδή.

Όσον αφορά στην πρόληψη, υπάρχουν χημικές και φυτικές επιλογές φαρμακευτικών σκευασμάτων που χορηγούνται είτε από το στόμα σε μορφή χαπιού, είτε με ενστάλαξη ή ψεκασμό στο δέρμα, είτε ακόμα σε μορφή εντομοαπωθητικού κολλάρου. Τα δύο πρώτα δρουν τόσο προληπτικά όσο και κατασταλτικά, ενώ το κολάρο κυρίως προληπτικά. Η τελική επιλογή συνήθως βασίζεται στην ιδιοσυγκρασία του σκύλου και την ευκολία με την οποία ο ιδιοκτήτης μπορεί να χορηγήσει το κάθε σκεύασμα. Η συμβουλή όμως του κτηνιάτρου μας είναι αυτή που θα εξασφαλίσει πως θα έχουμε την ιδανική λύση για τον καλύτερό μας φίλο, καθώς θα λάβει υπ' όψιν όλες τις παραμέτρους με τα ορθότερα επιστημονικά κριτήρια και φυσικά θα την εφαρμόσει ο ίδιος έχοντας την πείρα και την ικανότητα να διαχειριστεί κάθε ζώο. Πάντως σε κάθε περίπτωση συστήνεται η εναλλαγή σκευασμάτων με διαφορετική δραστική ουσία, προκειμένου να αποφευχθεί η ανάπτυξη αντοχής από το παράσιτο. Ιδιαίτερη μέριμνα δε, θα πρέπει να δίδεται στη διάρκεια δράσης του κάθε φαρμάκου, καθώς αυτή δεν είναι ίδια για όλα τα σκευάσματα, ενώ σε κάποια από αυτά η διάρκεια δράσης διαφέρει για τα διάφορα παράσιτα που βρίσκονται στο φάσμα δράσης τους.

Επιπρόσθετα, ο πλημμελής καλλωπισμός, ειδικά σε μακρύτριχα και δασύτριχα ζώα, βοηθά τα παράσιτα να «κρύβονται» και να μη γίνονται αντιληπτά από τους ιδιοκτήτες, τουλάχιστον όσο είναι ακόμα μικρά σε μέγεθος. Συνεπώς, η καθημερινή περιποίηση του τριχώματος, η προσεκτική ψηλάφηση του σκύλου μας μετά από βόλτα σε περιοχές με ψηλή βλάστηση, η επισκόπηση των αυτιών, ή και το κούρεμα, στις φυλές που αυτό ενδείκνυται, θα συνέβαλλαν σημαντικά στην αποτροπή δημιουργίας πρόσφορου περιβάλλοντος εγκατάστασης, στον έγκαιρο εντοπισμό και απομάκρυνση του κρότωνα.

Στην ατυχή περίπτωση που θα γίνει αντιληπτή η προσκόλληση κρότωνα πάνω στο κατοικίδιο μας, ισχύει ότι όσο γρηγορότερα αυτός αφαιρεθεί, τόσο το καλύτερο, μιας και συνήθως το συγκεκριμένο παράσιτο θα πρέπει να παραμείνει για τουλάχιστον 12-14 ώρες προσκολλημένο προκειμένου να μεταδώσει κάποιο παθογόνο. Θα πρέπει λοιπόν να βιαστούμε, όχι όμως και να σκοντάψουμε, αφού η απομάκρυνση ενός κρότωνα δεν είναι όσο απλή και αθώα μπορεί να μοιάζει αρχικά.
Πάντα πριν τον αφαιρέσουμε, ψεκάζουμε την περιοχή με παρασιτοκτόνο spray ή αν αυτό δεν είναι διαθέσιμο ενσταλάζουμε πάνω του μικρή ποσότητα λαδιού, για να μπορέσουμε να τον τραβήξουμε με ασφάλεια και πάντα με ειδική λαβίδα αφαίρεσης κροτώνων.
Αν βιαστούμε και τον τραβήξουμε απότομα όσο έχει ακόμα τις αισθήσεις του, η πιθανότητα παραμονής των στοματικών του μορίων στο δέρμα του σκύλου μας είναι μεγάλη. Σε αυτήν την περίπτωση η πύλη εισόδου μικροβίων παραμένει ανοικτή και η σύνοδη φλεγμονή δεν καταστέλλεται.
Συστήνεται αυστηρά να μην «σκάμε» τα τσιμπούρια που αφαιρέσαμε γιατί έτσι βοηθάμε στη διασπορά των χιλιάδων αυγών που περιέχονται στην κοιλιά τους.

Αναμφίβολα η αποτροπή του παρασιτισμού από κρότωνες αποτελεί κύριο μέλημα όλων των ιδιοκτητών σκύλων. Στην ατυχή περίπτωση που διαπιστώσουμε προσκόλληση τους, ακόμα κι αν μπορέσουμε να τους αφαιρέσουμε άμεσα και προσεκτικά, όπως περιγράφηκε παραπάνω, συμβουλευόμαστε έπειτα τον κτηνίατρο μας. Εκείνος θα μας υποδείξει ποια βήματα θα πρέπει να ακολουθήσουμε για να πετύχουμε τη διάγνωση και τη θεραπεία πιθανών κροτωνομεταδιδόμενων νοσημάτων ή άλλων δερματοπαθειών στις οποίες μπορεί να προδιαθέτει ο παρασιτισμός από κρότωνες.

Αλέξανδρος Κονδυλίδης
Κτηνίατρος Vet City, MRCVS